عهدنامه حمایت از گونه های مهاجر پیش از  کنوانسیون تنوع زیستی تصویب شده  است. این کنوانسیون به پیشنهاد کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی در صحن علنی مجلس مطرح و پس از تصویب مجلس شورای اسلامی و تایید شورای نگهبان جنبه قانونی یافته است.آنچه در این کنوانسیون دارای اهمیت است الزام کشورهای عضو جهت حفظ گونه های آبزی و غیر آبزی است .

ایران به عنوان یکی از بنیانگذاران حمایت از تالابهای جهان که برگزارکننده نشستهای منتهی به تصویب کنوانسیون رامسر 1971 بوده است ، نقش بسیار مهمی در حفاظت از از گونه های وحشی مهاجر چون مرغ ماهیخوار، قوی وحشی ، لک لک ، مرغابی وحشی ، بلدرچین ها و...آبزیانی   چون کپورماهی، ماهی آمور سفید، سیاه ماهی، ، لاک پشت، پلانکتون های جانوری مانند کالانوئید و دافنی و پرندگان شکاری مانند شاهین ها و.. و دیگر آبزیان باید ایفا کند. زیراکه تالابها مهمترین زیستگاهای گونه های وحشی مهاجر است.متاسفانه به دلیل عدم رسیدگیهای لازم ،تالابهای  منحصر به فردی چون تالاب شادگان ، تالاب انزلی ، تالاب میانکاله در معرض خطر جدی آلودگی های صنعتی چون واریز فاضلابهای کارخانه ها و یا آلودگی های نفتی و .... است . تالاب هامون نیز بر اساس گزارشهای سمن ها ( سازمانهای مردم نهاد ) کما بیش خشک شده است و تالاب پریشان نیز که میزبان گونه های آبزی لاک پشتها و ... است به دلیل آتش زدن نیزارهای اطراف آن آسیب دیده است و این امر تاثیر فراوانی بر وضعیت زیستی گونه های مهاجر آبزی و غیر آبزی وحشی می گذارد.یکی از راهکارها ی حفاظت از گونه های جانوری وحشی ،مبارزه با آلودگی های صوتی  و نیز آلودگی های هوایی ،دریایی و زمینی است. اطلاع رسانی ، آموزش درست در دوره های تحصیلی و آشنا نمودن کودکان ،نوجوانان و حتی جوانان و بزرگسالان در محیطهای آموزشی ،کاری و ...یکی از تدابیر پیشگیری کننده از انقراض گونه های جانوری است. از دیگر تدابیر پیشنهادی پژوهشگران تاسیس بانک ژن است تا از نمونه های بیولوژیک جانوری با بهره گیری از آزمایشگاه ها و تجهیزات مناسب نگهداری شوند تا در صورت بروز فاجعه های زیست محیطی طبیعی یا انسانی به کار  آیند.