دهم اردیبهشت ، روز جهانی خلیج  همیشه فارس است .  پدیده ای 30 میلیون  ساله که زمانی  گستره آن دوبرابر امروزه روز و تا  دجله و فرات  و از سوی دیگر تا کوههای زاگرس بوده است. . دریای داخلی ایران زمین که از گذشته های دور  و به دیگر سخن از زمان هخامنشیان  و در کتیبه داریوش هخامنشی  بدست آمده از کانال سوئز دریای پارس نامیده شده و حتی پس از اسلام نیز در کتابهای جغرافیایی چون حدود العالم من المشرق الی الغرب زیبنده بر خلاف عنوان جعلی که آنگلو ساکسونها و نا آگاهانی چون سرهنک عبدالقاسم و جمال عبدالناصر  مصری بر آن نهاده اند ،به نام خلیج پارس زیبنده بوده است . این دریای نیلگون که با در برگرفتن مرواریدهایی چون جزیره کیش ،جزیره قشم ، جزیره لارک، جزیره هنگام ،جزایر تنب کوچک ،بزرگ ،ابو موسی ،جزیره فارو ،جزیره خارک،جزیره لاوان،جزیره هندورابی و از همه مهمتر جزیره و تنگه هرمز که پیوند دهنده آن با آبهای آزاد جهان است ،دارای اهمیت فراوانی برای کشورهای  جهان از نظر سیاسی ،اقتصادی و جغرافیایی و نیز برای همه ایرانیان به ویژه مردمان سواحل آن چون بندر عباس ،بندر لنگه ،عسلویه،گاوبندی،بوشهر،گناوه،ماهشهر،آبادان و.....از نظر کسب درآمدهای برخاسته از صنعت ماهیگیری  و گردشگری دارد.افزون بر اینکه منابع بزرگ نفت و گاز در قشم،خارک و لاوان  ،الماس،خاک سرخ  در جزیره هرمز ،گوگرد،نمک متبلور  وسرب در جزیره هنگام و مروارید در کیش این منطقه ثروتی چشم گیر برای مردم میهنمان  به ارمغان آورده است.

با هر نگاه،

 بر آسمان این خاک بوسه میزنم

من، نگاهم

 از آسمان خزر  و خلیج همیشگی فارس  نور می گیرد

من عشقم را

در کوههای قباد ،

در سرخس و خرمشهر  ،

به زبان مادری فریاد خواهم زد.

تفنگم بر دست و سرودم بر لب ،

همه ایرا ن را می پویم

ای وارثان خاکی ،من آخرین نگاهم

به آسمان آبی این خاک                                                                          

و خلیج همیشگی فارس

فارس خواهد بود......................