به نام آفریننده گیتی

 سروران و فرهیختگان گرامی، درود پاک آریایی بر شما باد.                                                            

 اینجانب به عنوان نماینده یکی از  تشکلهای زیست محیطی از  ایران، سرزمینی که از هزاران سال پیش از زایش مسیح بنا بر آموزه های زردشت، پاسدار پاکی آب، باد، خاک، آتش، گیاه و جانوران و صلح و آرامش بوده، آمده ام تا از دلواپسی ها و از هبوط دولتها و ملتهایی سخن گویم که امروزه با با به کارگیری سیاستهای نابسامان تولید و مصرف، بی توجهی به اصل بنیادی توسعه پاک، بهره گیری بیش از اندازه از سوختهای فسیلی، کشاورزی صنعتی و جنگل زدایی و بیابان زایی، ثبات گازهای گلخانه ای در ترکیب جو زیستکره را بر هم زده و آنچنان تغییراتی در آب و هوا رقم زده اند که بی شک نسل آینده با چشمانی اشکبار و قلبی پر درد، زبان به آه و فغان بر آورده و نسل ما را گنهکارانی خواهد خواند که با داشتن پرده خودبینی در پیش آنان را از  حق داشتن محیط زیست سالم بی بهره کرده است. مطمئنا در این فاجعه هر دولتی که  از زر و زور بیشتر  برخوردارتر بوده و  با پیشتازی در عرصه صنعتی شدن و با  سودای برتری بر دیگران و جنگ افروزی و صلح ستیزی، سود گذرای بیشتری خواسته، پاسخگوترست.

خانمها و آقایان، از تصویب بیانیه استکهلم که بر نقش بنیادی انسانها در نگهبانی از محیط زیست، منابع طبیعی زمین برای نسلهای آینده و تعادل بوم شناختی زیستکره از راه جلوگیری از گسترش آلودگی در آب، هوا، خاک و مقابله با پدیده گرمایش زمین تاکید  و آدمی را شکل دهنده طبیعت پیرامون خود معرفی کرده ، نزدیک به چهل سال می گذرد. شورای حکام برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (unep- -) از 1972  میلادی تا کنون نشستهای  بسیاری برگزار کرده و بیانیه های گوناگونی صادر نموده است. بسیاری از کشورهای حاضر در این اجلاس به کنوانسیون  1987 وین برای حفاظت از لایه ازن پیوسته  و متعهد شده اند تا از اقدامات تخریب کننده آن پرهیز نموده و پژوهش های بنیادی برای جلوگیری از تخریب لایه ازن به کار گیرند. از برگزاری همایش زمین و صدور بیانیه ریو که در آن بر حفاظت محیط زیست و توسعه ، اصلاح تولید و مصرف جهانی و به کارگیری ضمانت اجراهای مبارزه با آلودگی محیط زیست پافشاری شده ، نزدیک به بیست سال می گذرد.

خانمها و آقایان، مهمترین سند در خصوص تغییرات آب و هوا مدتهاست که در صنعتی ترین کشور جهان-نیو یورک 1992- به تصویب رسیده است. سندی که  به مسوولیت مشترک و متمایز کشورها در راستای کاستن از میزان تولید  گازهای گلخانه ای همچون متان، دی اکسید و مونوکسید کربن، ساختن حفره های برون بر این گازها از جوّ اتمسفر و همچنین توسعه پایدار اجتماعی و اقتصادی اشاره کرده و حتی در بند هشتم ماده 4 آن بر نقش بیشتر کشورهای پیشرفته و صنعتی جهان در پاسداری از ترکیب جو اتمسفر  و بایستگی همیاری این کشورها با کشورهای در حال توسعه  و در معرض خطر  تاکید کرده است.

خانمها و آقایان، از تصویب پروتکل کیوتو در مورد کنوانسیون تغییرات اقلیمی بیش از ده سال می گذرد. سندی که به موجب ماده دوم آن بر ارتقای فعالیتهای پایدار مدیریت جنگلها ، جنگلکاری و ایجاد جنگلهای جدید و محدود کردن و یا کاهش گاز متان با بهبود مدیریت مصرف انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تاکید و به موجب ماده نهم آن بر  تدوین برنامه های ملی تعدیل کننده تغییر آب و هوا جهت دستیابی به مکانیزم توسعه پاک پافشاری شده و در نهایت به آنجا رسیده اند که در بیانیه اجلاس جهانی توسعه پایدار-ژوهانسبورگ-2002   به تخریب محیط زیست ، گسترش بیابان زدایی، کاهش آبزیان، اثرات نا مطلوب تغییرات آب و هوا در بند 12 اذعان شده است.

خانمها و آقایان، برای ازبین بردن فاصله ها و جنگها، آزمایشهای اتمی جنگجویانه، نابودسازی جنگلها و هزاران پدیده ویرانگر ترکیب جوی زیستکره، چه اندیشیده اید؟ نتایج عملی و عینی این همه سند در این خصوص چه بوده است؟  آیا سردادن بیانیه ها، هشدارها و شعارهای دیگر در محکومیت تغییرات آب و هوا با داشتن لبخندی بر لب  و سرخوشی عمل به وظایف به اصطلاح بشردوستانه کافی است؟ در برابر آب شدن یخچالهای زمین و به زیر آب رفتن جزیره کشورها و مردمانشان، زایمانهای غیرطبیعی به جهت آلودگی بیش از پیش جو زمین، آثار بمبارانها و جنگهای چند سال گذشته بر تعادل آب و هوای زمین که با کمال تاسف پس از  امضای بسیاری از اسناد حقوق بشری فوق رخ داده چه اقدامی انجام یافته است؟ آیا نگرش سیاسی و اقتصادی به حقوق بشر  با کرامت والای انسانی همگون است؟  در این برهه از زمان شاید آنها که منافع جهانی و حقوق همبستگی را  بر هر چیز دیگر به جهت نداشتن وابستگیها و دلبستگیها روزمره برتری می دهند، سازمانهای مردم نهادند که هم در بیانیه ریو و هم در کنوانسیون  مقابله با تغییرات جوی آب و هوا به نقش اساسی آنها اشاره شده است.

 خانمها و آقایان ، اینجانب در پایان  به عنوان قطره ای از دریای بیکران و زلال تشکلهای مردمی  ایجاد سازمان بین المللی تشکلهای غیر دولتی را با تشکیل کمیته های منطقه ای و  فرعی محیط زیست و صلح جهانی پیشنهاد کرده و بر لزوم حق دادخواهی این تشکلها در مراجع قضایی بین المللی  و  همکاری همه جانبه سازمان ملل متحد که در واقع  سازمان دولتها ست با سازمان بین المللی تشکلهای غیر دولتی پافشاری می کنم . شادزی مهر افزون---.بدرود

سید محمد زمان دریاباری-ریس هیات مدیره موسسه حامیان طبیعت پاک  .greatkoorosh@yahoo.com