- آموزش تنوع زیستی و جایگاه سازمانهای مردم نهاد:

کارکرد سازنده آموزش و سازمانهای مردم نهاد در گسترش فرهنگ پاسداری از  تنوع زیستی  و محیط زیست جاندار و غیر جاندار نیز بر هیچ کس پوشیده نیست.  ماده 12  و 13 کنوانسیون تنوع زیستی بر وظیفه دولتهای عضو این عهدنامه در آموزش مفاهیم پایه ای تنوع زیستی و تشخیص، حفاظت و استفاده پایدار از تنوع زیستی و توسعه برنامه های آموزشی و پژوهشی و گسترش آگاهی عمومی و برنامه های آموزشی و آگاهی رسانی رسانه ای  تاکید کرده است. اصل نوزدهم بیانیه کنفرانس سازمان ملل درباره محیط زیست و انسان (بیانیه 1972 استکهلم )  نیز بر همین مساله  و آموزش همه جانبه حقوق محیط زیست  و حق برخورداری مردم از محیط زیست ، تاکید و آنرا ابزاری بسیار مهم برای ایجاد حس مسوولیت پذیری  انسانها دانسته  است.

همچنین فصل 27 منشور زمین (دستور کار قرن 21 )بر  جایگاه بلند سازمانهای مردم نهاد و پشتیبانی از آنها در پیشبرد آرمانهای جنبش جهانی پاسداری از محیط زیست گواهی نموده است.. تشکل های حامی طبیعت پاک در صورت توجه قانونگذار ، بسیار حساستر از دولت به مسائل زیست محیطی  توجه نشان می دهند.از بعد اقتصادی ،دولت موظف به محدود کردن فعالیت های زیان بخش اقتصادی و زیان رسان به محیط زیست است . جابجایی کارخانه ها به بیرون از شهرها، تعیین بودجه جهت حمایت از تشکل های پاسبان طبیعت (NGO های زیست محیطی و توسعه پایدار)،  سیاستگزاری های اقتصادی مناسب جهت پاسداری از تنوع زیستی و ... ازمهمترین برنامه های دولت باید باشد. NGO ها تبلور اصل مشارکت مردمی و یکی از پایه های مردم سالاری نوین به شمار می آیند که بی توجهی به آنان، به معنای زیرپاگذاشتن مردم سالاری و همبستگی ملی است . به استناد برنامه کار قرن 21 که در چهاردهم ژوئن 1992 در ریودوژانیرو  برزیل به تصویب رسید،کلیه کشورهای جهان باید در بالاترین سطح در زمینه توسعه و محیط زیست همکاری کنند و با مواردی ویرانگری چون فقر و بیسوادی، فقدان بهداشت، نابودی تدریجی اکوسیستمها  و  نابرابری های اجتماعی و اقتصادی که  فشار فزاینده مخربی بر کره زمین و محیط زیست آن میگذارد مبارزه کنند. فصل 35 و 36 دستور کار قرن 21 بر نقش دانشها در درک و شناخت کره زمین  و گسترش و تداوم زندگی پاک تاکید کرده  و آموزش و آکاهی عموم مردم  به ویژه کودکان  را  به گونه ای که  محتوای آموزش های آنان آموزشهای مربوط به زیست و توسعه را در برگیرد، بایسته می داند. روشن است که  در آموزش این مفاهیم و راهکارهای رویارویی با آن پژوهشگرانو آموزشگران  نقش بسیار ارزنده ای دارند. موضوعی که متاسفانه  این بزرگواران فرصت بسیار کمی را بدان اختصاص می دهند.